Welke trauma's uit de kindertijd veroorzaken eenzaamheid?

Vooral jeugdtrauma kan diepe littekens achterlaten, omdat het plaatsvindt in een fase waarin we ons nog volop ontwikkelen. Onze emotionele, psychische en sociale ontwikkeling kan hierdoor ernstig worden beïnvloed. Dit gevoel is vaak sterker bij mensen die als kind trauma hebben ervaren, omdat ze vaak niet de woorden of de veiligheid hadden om hun gevoelens te uiten. Ze leren op jonge leeftijd om hun emoties binnen te houden, waardoor ze later in het leven moeite hebben met het aangaan van diepgaande verbindingen. Jeugdtrauma kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat iemand problemen ervaart met vertrouwen en intimiteit in relaties. Als je als kind verwaarloosd bent of misbruik hebt meegemaakt, kan het moeilijk zijn om gezonde relaties te vormen. Dit wantrouwen kan leiden tot eenzaamheid, zelfs als je deel uitmaakt van een gezin, vriendengroep of romantische relatie. Vaak worstelen mensen die jeugdtrauma hebben ervaren met zelfwaarde. Ze voelen zich niet goed genoeg of niet waardig van liefde en aandacht. Dit kan ervoor zorgen dat ze relaties vermijden of saboteren, uit angst om gekwetst te worden. Hierdoor blijven ze in een cyclus van isolatie en eenzaamheid hangen.

Want wie ben je, wanneer je bent opgegroeid in een omgeving, waarin er onvoldoende of geen liefde was. Je wellicht ongewenst was. Waar wellicht die o zo gezonde emotionele afstemming ontbrak. Waardoor jij je onvoldoende of niet begrepen voelde. Misschien ben je in je jeugd beschadigd door fysiek of seksueel misbruik zodat je in je volwassen leeftijd nog immer worstelt met gevoelens van vertrouwen en veiligheid. Wellicht dat je ouders, toen je nog jong was, uit elkaar zijn gegaan. Dat je zo die aandacht hebt gemist die je toen o zo nodig had. Jij je wellicht helemaal niet begrepen voelde wanneer er een stiefmoeder of vader in je leven kwam. Waar ook kinderen waren en jij je plekje weer moest zien te vinden binnen dat familiesysteem.