Klimaatangst is op te splitsen in veel zorgen en onzekerheden: de mate van onze verantwoordelijkheid, ons toekomstperspectief, het besef van sterfelijkheid; onderwerpen waar volgens Alma, hoogleraar geestelijke zorg en religieus-humanistische zingeving, existentiële vragen aan ten grondslag liggen.
Voor sommige mensen is de onzekerheid over wat voor wereld ze achterlaten voor hun hypothetische kinderen dermate beangstigend dat ze hun kinderwens heroverwegen of onderdrukken, of is het niet nemen van kinderen een manier voor hen om de uitputting van onze planeet wat te remmen.
Ze willen zich richten op iedereen die te maken heeft met klimaatangst- of depressie.
En dus ook op klimaatactivisten want die verhoogde betrokkenheid kan tot angst, zorg of depressie leiden, op boeren met diepe bekommernis om hun land en op mensen die nu al te maken hebben met klimaatverandering, in gebieden waar bijvoorbeeld meer overstromingen zijn, of juist droogte heerst.