Hebben gewelddadige games invloed op gedrag?

Het mogelijke effect van zulke gewelddadige videogames op adolescenten is een veelbesproken onderwerp in het publieke en wetenschappelijke debat. Mediapsycholoog Ewa Miedzobrodzka onderzocht het effect van gewelddadige videogames op vier vaardigheden bij adolescenten die belangrijk zijn voor sociaal gedrag. Verrassend genoeg toont haar onderzoek aan dat de mogelijke impact op deze vaardigheden beperkt en slechts tijdelijk is. Eerdere onderzoeken richtten zich op een mogelijk verband tussen gewelddadige videogames en agressie, waarbij duidelijk is geworden hoe lastig dit onderzoek is. Ik richtte me op vier sociaal-cognitieve vaardigheden: emotieherkenning, impulsen controleren, andermans perspectief zien en empathie voor pijn. Deze vaardigheden zijn belangrijk voor goed sociaal functioneren en ze ontwikkelen zich gedurende de puberteit. Als de ontwikkeling van zulke vaardigheden verstoord wordt, kan dat leiden tot antisociaal gedrag. Ten eerste ontdekte ze verrassend genoeg dat regelmatig gewelddadig gamen niet gerelateerd was aan het herkennen van emoties en het begrijpen van andermans perspectief, of aan empathische reacties op pijn bij anderen, zoals velen misschien hadden verwacht. Bovendien ontdekte ze dat regelmatige gamers betere controle lijken te hebben over hun reacties in een emotionele context. Ten tweede was de impact van blootstelling aan gewelddadige videogames op adolescenten beperkt tot kortetermijneffecten, die onmiddellijk na de game werden waargenomen.

Het meest recente onderzoek van promovendus Ewa Miedzobrodzka van VU Amsterdam onder jongens tussen de 12 en 17 jaar laat zien dat het spelen van gewelddadige games geen negatieve effecten heeft op twee belangrijke sociale vaardigheden: emotieherkenning en zelfregulatie. Het experiment met 161 jongens vond geen kortetermijneffecten van gewelddadige games op de herkenning van emoties en de beheersing van het gedrag bij emotionele gezichten. Bovendien bleek uit de correlationele studie met 241 jongens dat de dagelijkse blootstelling aan gewelddadige videogames geen verband hield met de herkenning van negatieve emotionele gezichtsuitdrukkingen. Bovendien waren zowel regelmatige blootstelling aan gewelddadige games als antisociale media-inhoud gerelateerd aan een betere controle van reacties op emotionele gezichten. Onze studies tonen aan dat blootstelling aan gewelddadige videogames misschien niet zulke negatieve effecten heeft op adolescenten als eerder werd gedacht. Ze benadrukt dat longitudinale studies nodig zijn om te kunnen zeggen hoe het langdurig spelen van gewelddadige videospellen de ontwikkeling van tieners in de loop van de tijd zou kunnen beïnvloeden. Ik zou nog steeds heel voorzichtig zijn met het laten spelen van gewelddadige videospellen door tieners; ze hebben niet voor niets leeftijdslabels van 18+.

Het spelen van gewelddadige games zou er voor zorgen dat kinderen zich gewelddadig gedragen in de echte wereld. Onderzoekers hebben daarom veel onderzoek gedaan naar of het spelen van gewelddadige games een oorzaak kan zijn van geweld in de echte wereld. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat een directe oorzaak laat zien tussen het spelen van gewelddadige games en extreem geweld, zoals schietpartijen op scholen. Het zou wel kunnen dat mensen die aanslagen plegen, zich laten inspireren door games of een game gebruiken als oefening. Ook kan het zo zijn dat gewelddadige games op bepaalde mensen een andere invloed hebben dan op de gemiddelde mens. De kans dat jouw kind of jij als gamer overgaat tot een aanslag of geweld tegen anderen door het spelen van games is dus heel klein. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat het spelen van gewelddadige games leidt tot geweld tegen anderen.