Waar komt extreem wantrouwen vandaan?

Het is een gevoel van onzekerheid en voorzichtigheid dat vaak voortkomt uit negatieve ervaringen of een gebrek aan vertrouwen. Wantrouwen heeft verschillende oorzaken, die vaak te maken hebben met eerdere ervaringen en persoonlijke overtuigingen. Het kan ontstaan door vermoedens van bedrog, onoprechtheid of tegenstrijdige gedragingen. Wantrouwen ontstaat vaak als een manier om jezelf te beschermen tegen teleurstelling, pijn of misbruik. Onbegrip of een gebrek aan duidelijke communicatie kan leiden tot wantrouwen. Verschillen in normen en waarden kunnen ervoor zorgen dat je gedrag verkeerd interpreteert.

De belangrijkste en de grondoorzaak van wantrouwen jegens anderen zijn de moeilijke ervaringen uit de kindertijd. Wanneer ouders echter om de een of andere reden (ziekte, levensomstandigheden) niet voldoen aan de verwachtingen van het kind of dit selectief doen, heeft het kind ervaring met onvoorspelbaarheid van gedrag, onzekerheid. De combinatie van zorg met negatieve emoties (dat wil zeggen, dubbele bindingen, dat wil zeggen, tegenstrijdige boodschappen) past in de psyché van het kind en brengt veel gevolgen met zich mee voor het kind in de toekomst. Ernstig beperkt vertrouwen in anderen kan ook worden veroorzaakt door omstandigheden op latere leeftijd, zoals de ervaring van geweld, verraad, intimidatie, moeilijke scheiding, trauma’s. Bovendien kan wantrouwen tegen achterdocht een symptoom zijn van ziekten, zoals het syndroom van Othello, neurotische stoornissen, angst, enz. Het is echter ook altijd gebaseerd op persoonlijkheidskenmerken, die voornamelijk tijdens de kindertijd zijn gevormd, in de sfeer van het gezinshuis, relaties met ouders, enz. en op basis van latere levenservaringen, eerdere relaties en andere belangrijke relaties.