Deze negatieve ervaringen kunnen traumatisch zijn en ze zijn een bewezen risico voor de ontwikkeling van kinderen.
Trauma ontstaat als gebeurtenissen of omstandigheden als schadelijk ervaren worden en blijvend negatief inwerken op je functioneren en welzijn.
Geadopteerden hebben vaak voorafgaand aan hun adoptie geleefd onder traumatische omstandigheden, zoals ontberingen, verwaarlozing, mishandeling en gebrek aan vertrouwde volwassenen.
Een babybrein kan zich alleen goed ontwikkelen in samenspel met liefdevolle, stabiel aanwezige verzorgers.
Anders verandert de opbouw van het brein en dit heeft effect op hoe de omgeving wordt waargenomen, verwerkt en hoe erop gereageerd wordt.
Dat beïnvloedt weer latere ontwikkelingen en vaardigheden.
De negatieve ervaringen voorafgaand aan adoptie vormen een concreet risico voor onder andere gedrags- en psychische problemen.
Gelukkig zijn ons brein en ons gedrag vervormbaar en biedt plaatsing in een goed adoptiegezin enorme kansen voor herstel.
Dit kan ze emotioneel uit evenwicht brengen en zelfs traumatisch aanvoelen, hun zelfbeeld en hun veilige gehechtheid kan hierdoor aangetast worden.