We wíllen wel tot helder denken en nieuwe inzichten komen, maar soms lukt dat niet, ook al ga je er echt eens goed voor zitten.
Ik denk dat er 3 redenen zijn waarom reflecteren soms weinig oplevert.
Wanneer je vrijuit reflecteert, is het heel makkelijk om net even te lief te zijn voor jezelf.
Misschien komt er wel een kritische doorvraag-vraag bij je op, maar het is heel makkelijk om jezelf voor de gek te houden en de moeilijke vragen te ontwijken.
Je hebt misschien de neiging om te stoppen met je gedachtegang of een zijspoor te nemen.
Wanneer je in je eentje reflecteert, zonder concrete oefeningen of zonder iemand die je bij de les houdt en je kritisch bevraagt, laat je je makkelijk meenemen in zijsporen.
Vaak ‘reflecteren’ we door gewoon wat gevoelens, inzichten en ideeën in een mooi vormgegeven boekje op te schrijven, zónder die ideeën vervolgens verder kritisch te bevragen en onderzoeken.
Wil je meer, en steviger inzichten, dan is een braindump in een notitieboek niet voldoende.
We zitten te vast in ons denken.
Voor goede zelfreflectie is lenigheid in je hoofd noodzakelijk, en die hebben we niet altijd.
We zijn geneigd om ons vast te klampen aan de ideeën over onszelf, ons handelen en onze omgeving.