Bemoedigende woorden blijken een positief gemoed te veroorzaken, wat op zichzelf het functioneren kan verbeteren.
Complimenten zijn een sociale beloning, waarbij de beloningsgebieden in ons brein geactiveerd worden, en waarbij dopamine aangemaakt wordt: dopamine is de neurotransmitter (een chemische stof die als boodschapper in ons brein functioneert) die ons helpt bepaald gedrag dat tot een beloning leidt, te versterken.
Onderzoek gericht op het effect van complimenten bij kinderen wijst echter uit dat we behoorlijk gevoelig zijn voor onoprechte complimenten, wat meer kwaad dan goed kan doen door motivatie en vertrouwen te ondermijnen in plaats van op te bouwen.
Hetzelfde geldt voor complimenten die als te algemeen worden beschouwd.
Dit kan leiden tot zelfkritiek en -sabotage om die discrepantie op te lossen.
Het gevolg hiervan is dat complimenten gericht op wat men kan en de resultaten die behaald worden een extrinsieke beloning geven.
Dit helpt de ontvanger wel tijdelijk, maar juist de intrinsieke motivatie (de wil om iets te doen zonder dat je daar een beloning voor verwacht) kan er op de lange termijn onder lijden.
Door lof te uiten over wat iemand kan, wordt in feite gesteld dat hun eigenschappen vast staan.
Carol Dweck, een psycholoog gespecialiseerd in mindsets, heeft zich gebogen over de waarde van complimenten gericht op iemands inzet.
Dit type complimenten is een vorm van bemoediging waarbij de aandacht gericht is op de desbetreffende taak, de inzet die men toont en de vooruitgang die tot dusver is geboekt.
Inzet complimenten kunnen het gevoel van autonomie versterken en het uitvoeren van een taak wordt leuker, zelfs als de taak uitdagend is.
Kinderen die complimenten krijgen over hun inzet laten meer zelfvertrouwen zien en zijn bereid moeilijkere puzzels te doen dan de kinderen die complimenten krijgen over hun intellectueel vermogen.