Maatschappijkritiek films met hoogbegaafden

Dede weet al bij de geboorte van haar zoon Fred, dat dit kind iets heel bijzonders heeft. Als hij opgroeit blijkt dat hij anders is dan zijn schoolgenootjes. Hij vindt maar moeizaam aansluiting bij zijn leeftijdsgenootjes. maar is een genie op het gebied van wiskunde, het milieu, kunst etc. Zijn moeder probeert zijn leven zo […]

Met haar film Door de bomen hoopt Marlies het stigma rondom hoogbegaafdheid te doorbreken. Het lijkt me heel fijn als de film een gespreksstarter kan zijn voor de politiek en het onderwijs. Er vallen nu intelligente mensen uit die hele speciale dingen hadden kunnen bereiken, maar die niet passen in het schoolsysteem. Natuurlijk loopt niet ieder hoogbegaafd kind vast in het onderwijs, maar het zijn er wel schrikbarend veel. Ik hoop met de documentaire het stigma rondom hoogbegaafdheid aan te kaarten. Veel mensen denken dat ouders alleen maar trots zijn als ze een hoogbegaafd kind hebben. Ik heb ouders met tranen in de ogen horen zeggen dat ze liever hadden gehad dat hun kind niet hoogbegaafd was, omdat het leven voor hun kind zo complex voelt. Het is voor mensen met een IQ van 145+, de uitzonderlijk hoogbegaafden, ontzettend arbeidsintensief en soms zelf onmogelijk om zich aan te passen aan niet-hoogbegaafden. Als ouder zit je tussen twee vuren: het beste voor je kind willen, maar ook mee moeten doen aan de regels. Om allerlei extra onderwijs- en ondersteuningskosten vergoed te kunnen krijgen moet iets als een beperking worden aangemerkt, en dat is op dit moment niet zo bij hoogbegaafdheid. Sommige schoolverlaters die extreem hoogbegaafd zijn, krijgen een bore-out of een depressie en komen nauwelijks hun huis nog uit. Het gaat over het probleem van een extreem hoogbegaafde kinderen die zo vastzitten dat ze niet meer weten hoe of wat ze nog moeten proberen om daar weer uit te komen.