Ik zie Rutte als de hoogbegaafde die bevlogen is en vooral bezig met de inhoud, en het uiteindelijke doel.
Ik zie dat Baudet ook veel kenmerken heeft van een hoogbegaafde, en dan één die test hoe ver hij kan gaan met het laten zien aan anderen hoe slim hij wel is.
De kinderen in de voorbeelden in het boek zijn hoogbegaafde kinderen die experimenteren met gedrag waarvan ze weten dat het niet goed is.
En dat doen ze omdat ze benieuwd zijn naar het effect, en niet omdat ze kwaad willen doen.
Mijn hypothese is dat Baudet uit een soort verveling een spel speelt, hij wil laten zien hoe hij de politieke elite (alsof hij zelf geen elite jongetje is …) een lesje kan leren.
Zolang hij hiervoor beloond wordt, gaat hij door.
Daarvoor heb je op individueel niveau mensen nodig die hij vertrouwt.
Mensen die hem hierop aanspreken en hem een spiegel laten zien.
Misschien kunnen conflictdeskundigen en trainingsacteurs worden ingezet om politici te trainen hier effectief mee te dealen?
Wat zou het mooi zijn als er in de politiek echt over inhoud gepraat kan worden en als mensen naar elkaar gaan luisteren.